‘टुप्पीभन्दा माथि ठाउँ छैन, गुर्जाभन्दा माथि गाउँ छैन,’ म्याग्दीको धवलागिरि गाउँपालिका–१ मा रहेको गुर्जाको विकटता प्रचलित भनाइले झल्काउँछ। तर अब यस गाउँलाई सडक सञ्जालमा जोड्ने प्रयास चालु आर्थिक वर्षभित्रै सुरु भएको छ।

धवलागिरि गाउँपालिकाले लुलाङ–गुर्जा सडक योजनामार्फत चालु आर्थिक वर्षमा करिब चार किलोमिटर ट्र्याक निर्माण गर्दै गुर्जालाई यातायात सञ्जालसँग जोड्ने तयारी गरेको गाउँपालिका अध्यक्ष प्रेमप्रसाद पुनले जानकारी दिए।

“आर्थिक वर्ष २०७९/८० देखि सुरु भएको यो योजना हाम्रो गाउँपालिकाको गौरवको प्राथमिकतामा परेको छ,” अध्यक्ष पुनले भने। उनले अघि भने, “पहिलाका तीन वर्षमा लुलाङदेखि भैसीमानेसम्म करिब १८ किलोमिटर सडक मार्ग खोलिसकिएको थियो।”

चालु आर्थिक वर्षमा रु १ करोड ७० लाख बजेट विनियोजन गरिएको योजना अनुसार ठेकेदार कम्पनी लुलु कन्स्ट्रक्सनले भैसीमाने खाल्टादेखि झिरसोसम्म करिब एक किलोमिटर मार्ग खोलिसकेको छ। यसै महिनामा रु ८८ लाख ८५ हजारमा ठेक्का सम्झौता पनि सम्पन्न भएको थियो।

थप चार किलोमिटर सडक खुलेपछि गुर्जा सिधै यातायात सञ्जालमा जोडिने वडाअध्यक्ष झकबहादुर छन्त्यालले बताए। उनका अनुसार, “दुई वर्षअघि गुर्जादेखि लुलाङसम्म पूरै दिन पैदल यात्रा गर्नुपर्ने अवस्था थियो। अहिले झिरसोसम्म गाडी चल्ने भएकोले ३० मिनेट पैदल यात्रा मात्र गरेर गुर्जा पुगिन्छ।”

गुर्जा–लुलाङ सडकबाट गाडीमार्ग खुलेपछि गुर्जा–मुना दुई घण्टा, बेनी पाँच घण्टा र पोखरा सात घण्टामा पुग्न सकिनेछ। सडक मार्गमा ग्यावियन, मेसिनरी र पलम पर्खाल निर्माण पनि गरिएको छ। चालु आर्थिक वर्षमा मार्गको ग्रेड मिलाउने, साँघुरो ठाउँ फराकिलो पार्ने र पक्की नाला निर्माणका लागि संघीय सरकारले रु ३ करोड र गण्डकी प्रदेश सरकारले रु ५० लाख विनियोजन गरेको छ।

गुर्जा जोड्ने सडकमा पर्ने लमसुङस्थित दरखोलामा २५ मिटर लामो मोटरेबल पुल निर्माणका लागि प्रदेश सरकारले ठेक्का सम्झौता पनि गरेको छ।

सडक खुल्दा दैनिक उपभोग्य सामान, निर्माण सामग्री ढुवानी सहज हुने, बिरामीलाई अस्पताल समयमा पुर्‍याउन सजिलो हुने तथा आन्तरिक पर्यटकको आगमन बढ्ने अपेक्षा गरिएको छ। गुर्जा म्याग्दीको छवटा स्थानीय तहका ४५ मध्ये सडक यातायातको सुविधा नपुगेको एक मात्र वडा हो।

एउटै वडामा समेटिएका ६५ घरधुरीको गुर्जामा जनसङ्ख्या १,५०५ रहेको छ। बस्तीमा अल्पसंख्यक छन्त्याल र दलित समुदायको बसोबास छ। सडकको पहुँच नहुँदा पूर्वमा खाद्यान्न र निर्माण सामग्री ढुवानी महँगो पर्ने, बिरामीलाई हेलिकप्टरमार्फतै अस्पताल पुर्‍याउनु पर्ने अवस्था थियो।